Dat bleek te vroeg gejuicht. Chris en ik hadden afgesproken dat hij de flesjes zou geven. Men had me immers in de kliniek verteld dat Q ruikt dat ik borstvoeding geef wat het minder waarschijnlijk maakte dat ie van mij makkelijk een fles zou aannemen. Bovendien was dit voor Chris ook leuk: daarmee kon hij ook iets doen. De eerste keer ging redelijk vlot, zij het slechts een kleine hoeveelheid. De tweede dag echter weigerde Q pertinent iedere fles. We wouden ons ook niet door hem onder druk laten zetten, en bijgevolg gaf ik geen borstvoeding... en dat 3 uur lang. Drie uur naar loeihard gehuil luisteren is behoorlijk lang, dat kan ik je vertellen. Het was al lang voor mij, wat moet het dan voor Chris geweest zijn na een dag werken... Toen probeerden we het nog eens, nog steeds niks. Nog een uur later kon ik het zelf niet meer uithouden - fysisch gezien is het niet evident van ineens een lange periode geen voeding te geven- dus gaf ik toch maar toe. De traantjes waren natuurlijk onmiddellijk weg. Opgelucht maar toch ook lichtelijk gefrustreerd legden we Q in zijn bed. Hoe moest dat verder? Gelukkig lukte het flesje 's anderendaags weer wel. In de daaropvolgende dagen had onze kleine wat streken: soms wou hij wel, dan weer niet, maar uiteindelijk paste hij zich aan.

Maar goed, want ondertussen gaf ik ook al meer flesvoedingen op een dag. Met Chris die meer en meer in Genval moest werken, betekende dat dat ik zelf flesjes zou moeten geven. Mij was het nog geen enkele maal gelukt, onze Q laat zich immers niet bedotten. Maar ik bedacht een truuk: ik deed een KWay aan want ik dacht: misschien ruikt ie het dan niet zo of is ie tenminste voldoende afgeleid door die rare stof. En inderdaad, het was een goeie ingeving, want met de Kway aan ging mama's eerste flesje vlotjes naar binnen.

Ondertussen zijn we bijna volledig op flesjes overgeschakeld, tesamen met een vermindering van 8 naar 5 voedingen per dag. Immers, de onthaalmoeder had ons bij ons bezoekje verteld dat zij Q maar om de 4 uur eten zou geven. Na een kort moment van paniek -Quinten gaat verhongeren!- besloot ik dan maar gauw van zelf de overschakeling te doen, kwestie dat Q niet van de eerste dag een hekel aan Emmie zou krijgen. En op een week of 3 is dat vrij vlot gelukt. Vandaag zitten we zelfs ineens maar aan 4 voedingen in die zin dat Q vannacht niet wakker geworden is om 6 uur maar ineens is gegaan voor een "ochtend"voeding om 10.00u! Dat is nu eens echt de zoon van zijn moeder! Voor de eerste maal in lange tijd heb ik dus 10 uur aan één stuk geslapen. Zááálig...

Reageer
Naam:	Gast
Titel:
BBCode:
Reactie:

Powered by AkoComment 2.0!