| Eerste maal in de opvang |
|
Chris vierde zondag zijn verjaardag. Naar goeie gewoonte geef ik hem dan een kadootje en naar nog betere gewoonte weet Chris pas de dag tevoren wat ie graag wil.
Dat was deze keer niet anders. Zaterdag besliste Chris dat het wel leuk zou zijn als ik zou bijleggen voor de videocamera met hard disc die ie gezien had in de Makro. Ik vond dat een heel goed idee. Temeer daar die videocaera zeker goed van pas gaat komen bij Quintens eerste stapjes en andere mijlpalen. (Enkel voor zijn eerste lachje zijn we te laat...)
Soit. Wij dus met Quinten naar de Makro. Ergens halverweg wist Chris me te vertellen dat kinderen onder de 12 daar niet binnen mogen. Ze moeten in de kinderopvang. Aaargh. Ik ervoer al een kleine moederlijke paniekaanval. Q alleen laten met mensen die hem niet kennen, mensen die niet weten welk soort weentje wil zeggen "honger", welk soort weentje "geef mijn tutter", enzovoort. En ja hoor, de mensen leken vriendelijk. En het kinderdagverblijf was ge-equipeerd met wiegjes allerhande, dus het leek me wel ok. Voor een uurtje durfde ik dit wel te riskeren. Dus Chris en ik alleen de Makro binnen. Achter een gezin met 2 kinderen. Ik lachte in m'n vuistje: die zouden zeker en vast teruggestuurd worden. Maar toen zag ik wat verder in de winkel een vader met zijn zoon op de schouders en zijn dochter aan de hand. Ook de kinderen voor ons geraakten ondertussen probleemloos binnen. Wat bleek ? Sinds heel recent mogen kinderen wel mee binnen in de Makro. Chris opperde dat we Quinten ook terug konden ophalen, maar ik dacht: "Nee, laat ons dit maar even zo laten." We liepen naar de electro, kochten onze camera en daarnaast nog enkele andere zaken die geen lange zoektocht vergden. Ik vond zelfs even de tijd om een gratis kopje Senseo uit te proberen. Maar toen begon het toch te kriebelen. Dus liepen we benieuwd terug naar de opvang. Daar bleek onze little Q geen kik te hebben gegeven. Great shopping!
Powered by AkoComment 2.0! |