Vorige week probeerde ik het voor het eerst: een groentepapje voor onze kleine Q. Eerst en vooral duurde het klaarmaken veel langer dan verwacht. OK, een Babycook is een gemak, en maakt het klaarmaken echt wel kinderspel, maar het neemt toch nog wel wat tijd in beslag. Allez, na een half uurtje is de oranje puree klaar en kunnen we beginnen. Quinten proeft eens en kijkt heel bedenkelijk. Dan probeert ie te slikken en stikt bijna. Blijkbaar valt het slikken van deze vrij consistent massa hem nogal zwaar. Na een hap of 10 die met veel moeite binnen gaan, stop ik ermee. En geef een fles.
's Anderendaags probeer ik met een potje wortelpuree van Olvarit, en Hoera: dat gaat als een fluitje van een cent. Ik juich al inwendig. In die potjes zitten ook alle voedingsmiddelen, en het is een pak minder werk. Dit komt mij niet slecht uit.
Wanneer ik Q maandag bij Emmie afzet, waarschuw ik haar voor de mogelijke problemen met verse groentenpuree. 's Avonds hoor ik het relaas: Meneer had voorbeeldig zijn groenten binnengespeeld. Spinazie. De volgende dagen hetzelfde ritueel met wortels, witloof en bloemkool. Enkel de boontjes waren geen succes.
Dus onder het motto: "Wat de onthaalmoeder kan, kan ik ook" begon ik gisteren weer met goede moed aan het maken van mijn verse groentenpuree met worteltjes. Weerom een half uur. Ditmaal verfijn ik mijn recept met boter, zoals Emmie aangeraden had. Het schijnt de helpen, de pap gaat immers al veel vlotter binnen. Maar dan begint de ellende. Ik kan niet volgen met het eten geven, mond afvegen, handen weghouden tegelijk en het vervolg laat zich raden: Na een minuut of 10 heeft Q oranje brij in zijn ogen, wimpers, wenkbrauwen, haar en oren. Gelukkig had ik zijn mooie bloes uitgedaan - de bloes die ik speciaal had klaargelegd wegens het bezoek dat in de namiddag zou komen-. Zijn bodieke was oranje van pols tot elleboog, en ja, rechts zat er zelfs oranje prut onder zijn oksels. Zijn broek -ook een mooie voor het bezoek- hing ook vol en zelfs de relax had wortelpuree tot in de kleinste hoekjes. Pfff...
Enfin, na een eerste moment van wanhoop, raapte ik al mijn moed bijeen en stak Q in bad, mikte al zijn kleren in de wasmand, en gaf de relax ook een sopje. Mijn eigen kleren kon ik ook verversen, want op het einde had ie ook nog eens lekker gehoest. Helaas zonder eerst als een beleefde jongen zijn mond leeg te eten.
Vandaag lukte het wonderwel met een potje Olvaritspinazie. Wat zeg ik, anderhalf potje werkte onze veelvraat naar binnen. Dus nu staat het vast. Eigenlijk heeft Q zef beslist. Vanaf nu koopt de mama pottekeseten. Makkelijk, proper en snel.
Morgen krijgt ie toch weer verse groentjes bij zijn Mimi. Wedden dat zelfs zijn slabbeke weer niet vuil zal zijn...
|
Tsja
Geschreven door Gast op 2006-03-07 19:54:45
Hallo Frie en co,
Heel herkenbaar !!!! Zowel het stuk over hoe vuil ze zichzelf en hun omgeving kunnen maken met een simpel groentenpapje als hoe mama snel beslist dat verse groetenpap bij de onthaalmoeder wel volstaat.
groetjes, Sara Heerinckx
| Geschreven door Gast op 2007-02-14 17:03:12
   |
Powered by AkoComment 2.0! |
