Dat was er nu dus zeker met de tentoonstelling "Speelgoed in meisjeshanden" die speelgoed voor meisjes toont doorheen de eeuwen heen. Daarbij wordt er ook aandacht besteed aan de rol die meisjes door dat speelgoed toebedeeld krijgen. Typisch moedertje spelen natuurlijk : spelen met poppen, koken, kuisen...

Chris moest werken dus ik stond voor de uitdaging van samen met Hannelore en Quinten naar die tentoonstelling te gaan. Dat viel gelukkig mee. Of de tentoonstelling Quinten interesseerde, betwijfel ik. Hij heeft tijdens het heel parcours in het museum doorgeronkt. Maar Hannelore vond het leuk. Er waren gelukkig weer heel wat Barbies te zien. Ook kon ze af en toe een beetje spelen in een keukentje, met een grote draaipuzzel, en met allerlei draadspelletjes zoals scoobidoos , macrame, vlechten en weven. Heel erg leuk vond ze ook het grote scherm waarop ze Pipi Langkous kon volgen en een paar computerspelletjes, vooral -natuurlijk- dat met de Barbies.

Ook ik vond het leuk. Er kwam een stevige vlaag nostalgie opzetten toen ik op een bepaald moment voor de poppen stond en een Oma Monchichi ontdekte. Enthousiast zei ik tegen Hannelore : "Ik had vroeger zowel Oma als Opa Monchichi. En de papa, en het kindje!" Naast me hoorde ik een moeder vol animo tegen haar zoontje zeggen: "Kijk daar speelde ik vroeger mee!". Ik volgde haar vinger en zag dat ze naar Holly Hobby wees. "Ik ook!" bracht ik uit. Grappig. Het werd nog erger toen ik de volgende ruimte inwandelde en Kinderen voor Kinderen hoorde weergalmen:
"Hou maar op, ik blijf erbíj,
dat zíj, met míj,
gaan zingen in een méidengroep!".
Herinneringen! Ik zag me weeral op het podium staan in Oplinter, bij de Bonte Avond, in het lange slaapkleed van mijn mama, en met een beer in mijn armen, terwijl ik zong: "Ik heb zo wá-, wá-, wá-, wááánzinnig gedroomd." Mijn andere vriendinnetjes zouden wat later optreden met "Op een onbewoond éi-éiland". Ondertussen zit ik al 2 dagen vrolijk Kinderen voor Kinderen liedjes te neuriën.

Eenmaal thuis uit het museum had ik ook weer geluk. Ons buurmeisje Kaat kwam langs om met Quinten te spelen. Al gauw was ze Hannelore aan het helpen met een puzzel, en wat later waren ze samen "Babietje aan het spelen". Ik kwam al snel tot de conclusie dat 3 kinderen in huis veel makkelijker is dan 1. Ze houden elkaar gewoon bezig. Ik werd er enkel bijgeroepen als scheidsrechter of later ook om mee te doen aan een soort "Truth or Dare" spel, wat erop uitdraaide dat ik luidkeels "Heya Mama" van K3 in de tuin stond te zingen. Soit, een fijne dag.

Reacties

Publiek! Geschreven door Gast op 2005-11-06 16:11:16 De volgende keer wel publiek uitnodigen bj je optreden hoor! K3 in de tuin... heb je er ook danspasjes bij gedaan?     Anneke

onbekend, of toch niet helemaal Geschreven door Gast op 2005-11-12 00:07:04 u kenne mij niet, of van horen zeggen. Ons mama en papa zijn zeer goede vrienden van Jeanne en Jef. Zelf beviel ik 9-9 en er wordt heel wat vergeleken tussen die twee nieuwe grootouderparen. Mijn mama leest zeer regelmatig de site, en natuurlijk krijg ik ook alles te horen. Dus ben ik zelf ook eens komen lezen. Leuk, erg leuk, ik begrijp echter niet waar je de tijd vindt. Zit soms met de handen in het haar omdat anoukje, mijn dochtertje de hele tijd huilt. Ze slaapt nu nog twee uur per dag en gelukkig ook de nacht, maar u verstaat dat er zeer weinig tijd overblijft voor andere dingen. Ik geniet ten volle, en kijk bij jullie of quinten een knappe kerel aan het worden is, moet wel met zon slimme ouders.... Hopelijk hoor ik eens iets van je, en het allerbeste!!!! liefs evi en anoukje (chris kent me wel....

Reageer
Naam:	Gast
Titel:
BBCode:
Reactie:

Powered by AkoComment 2.0!