|
Eigenlijk was het te denken dat Quinten na zo'n lange nacht geen behoefte zou hebben aan een deugddoende rustgevende massage. Als je veel energie hebt is dat waarschijnlijk het laatste waar je naar verlangt. Maar het toeval wou nu eenmaal dat zijn eerste nacht doorslapen viel voor de dag dat de babymassage gepland was en dat zou iedereen geweten hebben.
De lesgeefster begon met de eerste handgreep voor te doen en koos daarvoor een willekeurig babietje uit. Toevallig die van ons. Ze kneedde zachtjes Q's kleine borstkas en van bij de eerste massagegreep, zet die kleine man me daar zijn keel open! Eerst probeerde ik nog even door te gaan met masseren, maar het ging van kwaad naar erger. Niets hielp dus probeerde ik maar met eten geven en, ja hoor, meneer had gewoon honger. Al moet ik zeggen dat ie nog steeds zachtjes bleef snikken en zijn algehele indruk niet echt die van een gelukkige baby was.
Ondertussen probeerde ik wel te luisteren naar wat er allemaal getoond werd zodat ik het ten minste achteraf thuis eens zou kunnen proberen. Toen Q eindelijk rustiger was geworden waren we aan de rugmassage toe. Hupsakee, baby op de buik en zachtjes wrijven... Dat stond hem duidelijk beter aan. Een hele reeks andere babies daarentegen begonnen op dit moment hun geduld te verliezen. Er brak een echt huilconcert uit in de massagezaal. Na 10 minuten besloot Q dan maar solidair te zijn en opnieuw mee te doen.
Dat was het moment dat de lesgeefster wijselijk besloot dat het tijd was om af te ronden. Opgelucht deed ik zijn kleedjes aan en nam hem mee naar huis.
Powered by AkoComment 2.0! |
