|
Het is nu zeker: Quinten eet teveel. De mevrouw van K&G was hier gisteren om Q nog eens te wegen. En dat gewicht blijft goed stijgen... Te goed zelf. Q weegt ondertussen 4,360kg. Dat is een vermeerdering van 420 gr tegen vorige week, en blijkbaar is de gemiddelde toename iets van een 160 gr. per week. Je kan dus wel zeggen dat Q dat ruimschoots haalt :-)
De mevrouw van K&G raadt ons aan van geen flesvoeding meer bij te geven en proberen te komen tot een maximum van 7 voedingen per dag. Dat lijkt me geen makkelijke opdracht aangezien onze kadee ongeveer om de 2 uur eten vraagt. Vooral als ie in zijn park ligt. Dan is hij snel verveeld en lijkt ie na een half uur naar de pluchen beesten kijken en een uurtje dutten al gauw te denken: "Ik heb het hier nu wel gezien, ik ga m'n keel open zetten, dan ga ik misschien wat melk scoren." In dit geval kan je nog een tutje proberen geven, maar dat wordt al gauw uitgespuugd. Het enige wat nog respijt geeft is een ritje met de auto, of wat gaan wandelen met ons ventje in de draagzak op mijn buik. Ons bazeke gaat dus graag op stap. Juist zijn moeder!
Dit heeft uiteraard wel wat voordelen. Zo hebben we deze week uitgeprobeerd of onze voorliefde voor een etentje op zijn tijd ook met de genen is doorgegeven, en ...jawel hoor. We zijn met Quinten gaan eten in de Colmar. We hebben hem laten slapen in de koets naast onze tafel en hij heeft geen kik gegeven. En wij die dachten dat het voortaan gedaan ging zijn met onze etentjes! Dat viel reuzegoed mee. Enige minpunt was dat ie blijkbaar achteraf ook last had van een zware maag, want van het doorslapen van de vorige nachten was geen sprake meer. Ondertussen weent ie alweer 2 nachten om de 2 uur en houdt mij dan telkens wakker voor meer dan een uur om -uiteraard- op zijn gemak zijn maag te vullen.
Maar het gaat gedaan zijn! Ik zet hem op een strikt dieet: Voortaan moeten er tussen 2 voedingsbeurten minimum 3 uur verstrijken. Deze namiddag zijn we al goed begonnen. Het heeft me 2 wandelsessies gekost met Q in m'n armen en een uurtje rondcrossen met hem in de draagzak, maar de 3 uur zijn rondgeraakt. Helaas, zo merk ik nu, zijn geduld geraakt zo stilaan weeral op, dus ik stop omdat ie -alweer- wil eten...En nu zijn de 3 uur om. Fair is fair. Smakelijk.
Powered by AkoComment 2.0! |